Farmaceuta radzi...

Szum w uszach

Przypuszcza się, że przyczyna większości przypadków występowania szumów usznych jest pochodzenia centralnego (mózg). Fot. Internet

Ucho jest niezwykle wszechstronnym narządem o podwójnej funkcji - jest narządem słuchu i pozwala nam utrzymać równowagę. Dzieli się na trzy części: ucho zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne.  Fale dźwiękowe przenoszą się z ucha zewnętrznego poprzez przewód słuchowy do błony bębenkowej . W uchu środkowym drgania z błony bębenkowej są przenoszone przez trzy małe kosteczki- młoteczek, kowadełko i strzemiączko- zwane kosteczkami słuchowymi. W uchu wewnętrznym ślimak ma receptory słuchowe. Również równowaga jest kontrolowana w uchu wewnętrznym, w którym  trzy kanały półkoliste monitorują najmniejsze zmiany ruchu.

UWAGA!
Głośność dźwięku, który słyszymy zależy od natężenia fali dźwiękowej. Głośność mierzy się w decybelach (dB).Nawet krótkie narażenie na hałas o natężeniu powyżej 120 dB może uszkodzić słuch.


Przyczyny szumów usznych są różne w zależności od wieku pacjenta. U dzieci są najczęściej następstwem przebytych stanów zapalnych w obrębie górnych dróg oddechowych, przewlekłego wysiękowego zapalenia ucha środkowego, alergii, zaburzeń czynności trąbki słuchowej lub przerostu migdałka gardłowego. U nastolatków szumy są skutkiem urazu akustycznego hałasu-zbyt głośne dźwięki uszkodziły komórki słuchowe w obrębie ślimaka . U dorosłych szumy w uszach mogą również być następstwem wszystkich wyżej wymienionych stanów. Jednak najczęściej mają związek z zaburzeniami ukrwienia w obrębie ucha wewnętrznego czy wyższych poziomów drogi słuchowej spowodowanych miażdżycą naczyń krwionośnych i nadciśnieniem tętniczym.

CZY JEST SZUM W USZACH?

Pojęcie to znane jest również pod nazwą ”dzwonienie w uszach”  (tinnitus atrium) obejmuje wiele przykrych doznań dźwiękowych pochodzenia endogennego (dzwięki  te pochodzą z otoczenia, aczkolwiek zbyt głośny hałas  np. muzyka może je generować). Ocenia się, że blisko 90%przypadków szum w uszach jest względnie cichy, mało dokuczliwy. Ma on na ogół charakter przemijający. Tylko u 10% przypadków szum ten jest zjawiskiem trwałym. Silny, dokuczliwy i nieustający szum w uchu dotyczy około 1% wszystkich przypadków.

Wyróżniamy szum:

  • czaszkowy
  • uszny - szum naczyniopochodny jest pulsujący, nasila się po wysiłku, emocjach, przy wzroście ciśnienia tętniczego, może zmieniać się przy poruszaniu głową
  • nerwowy - często pozostałość zapalenia ucha środkowego i błędnika lub pracy w hałasie, ewentualnie procesu starzenia


W dwóch trzecich przypadków nie udaje się ustalić przyczyny nawet najbardziej dokuczliwych dolegliwości. Przypuszcza się jednak , że jest ona pochodzenia centralnego (mózg). Defekt miałby polegać na niewłaściwej „obróbce” docierających do niego sygnałów dźwiękowych.

W pozostałej jednej trzeciej przypadków etiologię zespołu objawów udaje się ustalić. Wśród przyczyn należy wymienić :

  • ekspozycję na silny bodziec  dźwiękowy tzw. uraz akustyczny
  • stan po urazie czaszki
  • stan po operacji ucha środkowego
  • zaleganie woskowiny w uchu
  • zmiany w stawie żuchwowym oraz  w obrębie mięśni żwaczy.

Niekiedy szum może być pierwszym objawem takich chorób jak:

  • otoskleroza.
  • choroba Méniere a,
  • toksyczne uszkodzenie ucha wewnętrznego
  • guz nerwu słuchowego

Szum w uszach może objawiać się rozmaicie. Pacjenci skarżą się na gwizdanie, pulsowanie, prawdziwy szum lub szmer oraz różne doznania melodyczne. Niekiedy sytuacja stresowa wyraźnie nasila dolegliwości. U 80% pacjentów występuje również upośledzenie słuchu.

W wielu przypadkach dolegliwość ta towarzyszy chorym przez całe życie. Może to być bardzo dokuczliwe, gdyż zaburza koncentrację, upośledza zdolność do pracy i wywołuje bezsenność. Jest przyczyną ustawicznego zmęczenia i wyczerpania. W skrajnych przypadkach może dojść do rozwoju depresji, której towarzyszą myśli samobójcze.



DOMOWE SPOSOBY LECZENIA SZUMU:

  • unikaj kofeiny, nikotyny i kwasu acetylosalicylowego (jest np. w aspirynie) mogą one nasilać szumy.
  • złagodzić przykre objawy może szum o niskim natężeniu - np. z radia.
  • ważnym pierwiastkiem, którego brak może powodować szumy jest cynk. Nawet nieznaczny jego niedobór może pogarszać słuch, szczególnie u osób w wieku podeszłym. Zażywaj cynk z domieszką miedzi.
  • spróbuj preparatów naturalnych, które wpływają pozytywnie na czynność ucha wewnętrznego: miłorzębu japońskiego i koncentratu czosnku. Uwaga! Kuracja pomaga po kilku miesiącach.
  • stosuj je wraz z witaminą B6 i B12 oraz z kwasem foliowym.
  • prawidłową czynność nerwów i dobry słuch pomaga utrzymać magnez, jego niedobór upośledza krążenie mózgowe.
  • dobre efekty daje czasem akupunktura, hipnoza i akupresura.

Należy starać się przerwać błędne koło napięcia, lęku, bezsenności, uczucia stałego zmęczenia i stopniowo narastającego wyczerpania. Jeśli występowanie szumu w uszach skojarzone jest z upośledzeniem słuchu, to aparat słuchowy można tak skonstruować, żeby generował różne dźwięki i odgłosy świata zewnętrznego „przebijające ”swą siłą szum w uszach. Jednak w życiu codziennym coraz częściej nie mamy możliwości wyciszenia ,ponieważ otacza nas wszechobecny hałas, co spowoduje coraz częstsze rozprzestrzenianie się tej dolegliwości.  

Znajdź artykuł

Szukaj