tech. farm. Ma艂gorzata Engel

Depresja

W 偶yciu ka偶dego z nas zdarzaj膮 si臋 kr贸tkotrwa艂e stany obni偶onego nastroju, niepokoju, uczucia zm臋czenia czy przygn臋bienia, kt贸re wp艂ywaj膮 negatywnie na nasze samopoczucie i odbi贸r rzeczywisto艣ci.
Nale偶y jednak odr贸偶ni膰 chwilowe pogorszenie nastroju od podst臋pnej depresji, kt贸ra mo偶e wkrada膰 si臋 albo ma艂ymi krokami w nasze sfery 偶yciowe lub te偶 spa艣膰 na nas ca艂kiem znienacka.
Zaawansowana depresja jest stanem trwaj膮cym miesi膮cami, a nawet latami. Mamy wtedy do czynienia z tzw. depresj膮 endogenn膮 (wewn膮trzpochodn膮-biologiczn膮). Ten stan wymaga zar贸wno post臋powania farmakologicznego, jak r贸wnie偶 intensywnej d艂ugotrwa艂ej psychoterapii. Uwa偶a si臋, 偶e co dziesi膮ta osoba przechodzi w swoim 偶yciu stan depresyjny, wymagaj膮cy stosowania neuroleptyk贸w.
Cz臋sto艣膰 wyst臋powania depresji wzrasta wraz z wiekiem. U os贸b powy偶ej 65 roku 偶ycia zapadalno艣膰 na t臋 chorob臋 ocenia si臋 na 15 - 20%.
Przyczyny depresji endogennej nie zosta艂y jak dot膮d w pe艂ni wyja艣nione. W powy偶szym przypadku chodzi o dzia艂anie przeka藕nikowe noradrenaliny i serotoniny (komunikacja mi臋dzy neuronami - przekazywanie informacji). Udowodniono, 偶e u chorych w pewnych obszarach m贸zgu nie dochodzi do ca艂kowitego uwalniania wy偶ej wymienionych hormon贸w. Niedob贸r tych substancji mo偶e by膰 odpowiedzialny za symptomatologi臋 depresji. Znaj膮c ten element metaboliczny, nie wiemy jednak, co jest przyczyn膮 defektu uwalniania tych w艂a艣nie substancji w odpowiednich obszarach m贸zgu.
Depresja egzogenna (zewn膮trzpochodna) zale偶y od czynnik贸w zewn臋trznych, jak sama nazwa wskazuje. Osoba dotkni臋ta t膮 odmian膮 depresji cz臋sto uwa偶a, 偶e wszystkie jej dzia艂ania s膮 z艂e. Sygna艂y choroby mog膮 by膰 podobne, ale ich pod艂o偶e jest zupe艂nie odmienne. Do najbardziej widocznych oznak choroby nale偶膮:

  • smutek,
  • zanik ch臋ci do aktywnego 偶ycia w spo艂ecze艅stwie,
  • trudno艣ci w wykonywaniu codziennych czynno艣ci,
  • chory na depresj臋 nie doznaje uczucia rado艣ci, zadowolenia, 偶ycie staje si臋 dla niego bezbarwne),
  • niech臋膰 do wcze艣niejszych zainteresowa艅,
  • zaburzenia snu,
  • zaburzenia libido.

Pomoc osobie dotkni臋tej depresj膮, nie jest 艂atwa, tak jak sama choroba. Warto jednak wyci膮gn膮膰 pomocn膮 d艂o艅 i po艣wi臋ci膰 czas osobie cierpi膮cej. Z pewno艣ci膮 niezb臋dna jest pomoc lekarza psychiatry, kt贸ry zastosuje terapi臋 optymalnie dostosowan膮 do potrzeb pacjenta. W艂膮czenie lek贸w w wielu przypadkach ma wp艂yw na zahamowanie post臋powania choroby. Jednak偶e nieocenione jest wsparcie bliskich os贸b, rodziny, rozmowy, umiej臋tno艣膰 s艂uchania i pr贸by zrozumienia. Chory musi pogodzi膰 si臋 z faktem, i偶 dotkn臋艂a go depresja 鈥 najwa偶niejsze to m贸wi膰 o tym otwarcie i nie zamyka膰 si臋 w sobie 鈥 dzi臋ki temu 艂atwiej b臋dzie pokona膰 chorob臋.

ostatnia zmiana: 15.02.2023 00:00:00