tech.farm. Magdalena Dutkiewicz

Magnez w organizmie cz艂owieka

udost臋pnij:

Magnez nale偶y do pierwiastk贸w wyst臋puj膮cych we wszystkich tkankach i p艂ynach ustrojowych. Jest pod wzgl臋dem ilo艣ci czwartym sk艂adnikiem mineralnym ustroju. Z 20 do 30 gram贸w magnezu znajduj膮cego si臋 w ciele doros艂ego cz艂owieka ponad po艂owa znajduje si臋 w ko艣ciach. Nie wchodzi on w sk艂ad krystalicznych struktur kostnych lecz podlega ci膮g艂ej wymianie ze zjonizowanym magnezem znajduj膮cym si臋 w p艂ynach ustrojowych.


Magnez pozostaje w dynamicznej r贸wnowadze z wapniem. Nadmierne spo偶ycie magnezu w stosunku do wapnia hamuje wzrost ko艣ci. W przeciwie艅stwie do wapnia, zjonizowany magnez wchodzi w sk艂ad p艂yn贸w wewn膮trzkom贸rkowych. St臋偶enie magnezu w osoczu krwi wynosi 0,7 do 1 mmol/l, w trzydziestu procentach w formie zwi膮zanej z bia艂kami krwi.

Magnez jest niezb臋dny w organizmie cz艂owieka do dzia艂ania oko艂o 80 enzym贸w i aktywacji witaminy B1. Uczestniczy w odbudowie fosforanowych 藕r贸de艂 energetycznych skurczu mi臋艣niowego, kwasu ATP i fosforanu kreatyny. Magnez uczestniczy w syntezie i stabilizacji kwas贸w nukleinowych DNA i RNA, zapewnia funkcjonowanie mitochondri贸w kom贸rkowych, uczestniczy, razem z wapniem, w funkcjonowaniu tkanki nerwowej i mi臋艣niowej. Brak magnezu pog艂臋bia stany depresyjne. Magnez bierze udzia艂 w przesy艂aniu impuls贸w nerwowych a zw艂aszcza w utrzymaniu prawid艂owego rytmu pracy serca.

Magnez poprawia wch艂anianie potasu oraz chroni kom贸rki mi臋艣nia sercowego i kom贸rki nerwowe przed niszcz膮cym dzia艂aniem wolnych rodnik贸w, substancji toksycznych i w efekcie tego, zmian mia偶d偶ycowych w uk艂adzie krwiono艣nym. Na terenach gdzie pije si臋 tward膮 wod臋 zawieraj膮c膮 magnez, wap艅, cynk, lit i inne minera艂y, ilo艣膰 zgon贸w na zawa艂 serca jest znacznie mniejsza ni偶 na terenach spo偶ycia wody mi臋kkiej. Przyk艂adem mo偶e by膰 por贸wnanie statystyki zgon贸w w Londynie, kt贸ry ma tward膮 wod臋, z statystyczn膮 ilo艣ci膮 zgon贸w w Glasgow, kt贸re ma mi臋kk膮 wod臋 i 50% wy偶szy wska藕nik zgon贸w z powodu chor贸b serca.

Magnez i wap艅 maj膮 wp艂yw na skurcze i rozkurcze naczy艅 krwiono艣nych. Zbyt du偶a ilo艣膰 wapnia a ma艂a magnezu powoduje skurcz naczy艅 wie艅cowych co mo偶e powodowa膰 niedotlenienie mi臋艣nia sercowego.

Do objaw贸w niedoboru magnezu nale偶膮; niewydolno艣膰 pracy serca, arytmia, nadci艣nienie t臋tnicze, zahamowanie wzrostu, depresja, sk艂onno艣膰 do p艂aczu, pogorszenie koncentracji, poranne zm臋czenie, nawet po wielu godzinach snu, wra偶enie oci臋偶a艂o艣ci, b贸le g艂owy, zawroty g艂owy, utrata r贸wnowagi, drgania powiek, wra偶liwo艣膰 na zmiany pogody, skurcze mi臋艣ni, dr臋twienie ko艅czyn, drgawki, bezsenno艣膰, pocenie si臋 w nocy, koszmarne sny, os艂abienie, puchni臋cie dzi膮se艂, pr贸chnica z臋b贸w, wypadanie w艂os贸w, 艂amanie si臋 paznokci, przerwy w oddychaniu, astma itd.


Przyswajanie magnezu z pokarm贸w jest najwi臋ksze gdy dostarczany jest on w postaci ma艂ych dawek, w kilku posi艂kach. Magnez jest dobrze przyswajany je偶eli ilo艣膰 wapnia w pokarmach jest dwa razy wi臋ksza od ilo艣ci magnezu. 呕ywno艣膰 pochodz膮ca z intensywnych upraw nawo偶onych du偶膮 ilo艣ci膮 soli potasowych oraz oczyszczona i wysoko przetworzona zawiera bardzo ma艂e ilo艣ci tego pierwiastka. Dopiero stosowanie w nawo偶eniu wapna magnezowego i dodawanie magnezu do niekt贸rych produkt贸w spo偶ywczych, zmniejszy艂y jego niedobory w 偶ywno艣ci. Stosowanie nawo偶enia gleby wapnem magnezowym zmniejsza pobieranie przez ro艣liny o艂owiu, kadmu i innych szkodliwych metali ci臋偶kich, pochodz膮cych z toksyn przemys艂owych i motoryzacyjnych.

Zaleca si臋 nast臋puj膮ce dobowe dawki magnezu; niemowl臋ta - 40 do 60 miligram贸w, dzieci od 2 do 6 lat - 80 do 120 miligram贸w, dzieci 7 do 10 lat - 170 miligram贸w, ch艂opcy od 11 do 14 lat - 270 miligram贸w, 15-18 lat - 400 miligram贸w, dziewcz臋ta 11- 14 lat - 280 miligram贸w, 15 - 18 lat 300 miligram贸w, m臋偶czy藕ni - 350 miligram贸w, kobiety - 280 miligram贸w, kobiety w ci膮偶y - 320 miligram贸w. Proponowane dawki przez Komitet 呕ywienia Cz艂owieka PAN s膮 o oko艂o 20% wy偶sze ni偶 podane powy偶ej. Zalecane dawki s膮 niewystarczaj膮ce przy intensywnym treningu, w stanach chorobowych, zaburzeniach wch艂aniania i du偶ych

;